نكاتي در باره ي نگارش پايان نامه . . .

در نگارش پایان نامه یکی از مهمترین مسائل، جدید بودن موضوع پایان نامه است. اما چطور می توان اطمینان پیدا کرد که موضوع انتخابی قبلا مورد پژوهش قرار نگرفته است؟!

سایت پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، که در میان پژوهشگران به سایت ایران داک مشهور است، راه اندازی شده است تا راهنمای محققان و دانشجویان عزیز در انتخاب موضوع باشد. در پروپوزال های برخی دانشگاه ها یک بند وجود دارد که دانشجو قبل از تصویب پروپوزالش می بایست با استعلام از سایت ایران داک مطمئن شود که قبلا در دانشگاه دیگری این موضوع کار نشده است. رشته ی مدیریت نیز از این قانون مستثنی نمی باشد. و کلیه ی دانشجویان دوره ی کارشناسی ارشد و دکتری می بایست با مراجعه به این سایت از جدید بودن موضوع خود مطمئن شوند و در پایان کار خود یک نسخه از پایان نامه خود را در این سایت بارگزاری نمایند. نحوه ی کار با این سایت را متأسفانه بسیاری از دانشجویان نمی دانند و در پروپوزال های خود می نویسند به سایت مراجعه کردیم و موضوع مشابهی پیدا نشد. برای استفاده از این سایت می بایست مراحل زیر را طی نمود:

1- مراجعه به آدرس اینترنتی سایت ایران داک به آدرس:

http://www.irandoc.ac.ir- 2-

در قسمت سمت راست بالای سایت مکانی برای جستجو وجود دارد که بسیاری از دانشجویان فکر می کنند در همین جا باید به دنبال کلید واژه های موضوع خود بگردند. که این اشتباه است زیرا هیچ پایان نامه ای در آنجا نمی یابند و فقط مطالب موجود در پایگاه اینترنتی را مورد جستجو قرار می دهند. برای جستجو در بانک اطلاعات پایان نامه ها می بایست در سایت ایران داک عضو شد (نگران نباشید عضویت در این سایت کمتر از ۵ دقیقه به طول می انجامد) برای عضویت با یک کلیک بر روی قسمت درون سرچ منویی ظاهر می شود که در آن نوشته شده است  جستجو در پایگاه های اطلاعاتی با کلیک بر روی آن صفحه ای دیگر باز می شود به آدرس:

http://database.irandoc.ac.ir/DL/Search/

که در آن پیام

The page you were looking for doesn’t exist You may have mistyped the address or the page may have moved

را شاید ببینید برای از بین بردن این پیام کافی است عبارت DL/Search را از انتهای آدرس اینترنتی بالای صفحه حذف کنید یعنی بر روی آدرس

http://database.irandoc.ac.ir/

کلیک کنید. اگر قبلا در این سایت ثبت نام کرده اید کافی است نام کاربری و کلمه ی عبور خود را وارد نموده و با وارد کردن عدد ۶ رقمی نمایش داده شده به صفحه ی جستجو بروید.

۳- اگر تا کنون در سایت ثبت نام نکرده اید بر روی عبارت ثبت نام در منوی وسط صفحه که کم رنگ نوشته شده است کلیک کنید. آدرس اینترنتی مستقیم ثبت نام

http://database.irandoc.ac.ir/register/

می باشد. ثبت نام بسیار ساده است در قسمت نام کاربری یک کلمه با حروف انگلیسی مانند فامیلتان تایپ نمایید.در قسمت کلمه ی عبور یک رمز چند رقمی انتخاب نمایید این رمز می تواند عدد یا حرف انگلیسی یا هردوی آنها باشد.  در قسمت تکرار کلمه ی عبور دوباره همان رمز را تکرار نمایید تا سایت مطمئن شود که شما رمز را آگاهانه انتخاب کرده اید. در قسمت پست الکترونیکی، ایمیل خود را وارد نمایید. سپس کد شش رقمی را که می بینید در جای مشخص شده وارد نمایید. اگر کسی قبلا نام کاربری شما را انتخاب نکرده باشد با کلیک بر روی ثبت نام روند ثبت نامتان تمام می شود ولی اگر نام کاربریتان تکراری باشد می بایست نام کاربری جدیدی انتخاب نمایید.

۴- برای ورود به سایت پیشنهاد می گردد تیک مرا به خاطر بسپار را نزنید چون سایت معمولا با این دکمه مشکل دارد و هر دفعه که خواستید وارد شوید به صورت دستی نام کاربری و رمز خود را وارد نمایید.

۵- بعد از ورود به سایت در نوار بالا ۵ گزینه ی جستجو، جستجوی پیشرفته، جستجوی حرفه ای، میزکار و پرسش های متداول را می بینید. و در وسط صفحه نیز قسمتی به نام عبارت جستجو وجود دارد که با کلیک بر روی هریک از اینها می توانید به جستجوی موضوع مورد تحقیق خود بپردازید. برای جستجو در مورد یک موضوع پیشنهاد می گردد از کلید واژه های مختلف استفاده نمایید و صرفا به یک کلید واژه اکتفاء نکنید و تاجایی که می توانید کلید واژه تان کوتاه و یک کلمه ای باشد.

منبع :‌سايت نوانديشان پرس

گوگل روز ۳ اکتبر(۱۱ مهر) از راه‌اندازی سرویس جدید خود به نام شرکای گوگل) خبر داد . . .

به گزارش کاوشگران روابط عمومی به نقل از پایگاه نکست وب، هدف کلی گوگل از این برنامه، کمک به شرکت‌ها برای فروش بیشتر عنوان شده است.  

  گوگل این کار را از طریق پشتیبانی نمودن از شرکت‌ها، آموزش‌دهی به آنها و در اختیار دادن منابع مورد نیازشان صورت می‌دهد.
در واقع همانطور که از نام این پروژه بر می‌آید، گوگل به دنبال ارتباط دادن کسب و کارهای کوچک به شرکای مورد اعتماد خود است.
برخی کارشناسان معتقدند که این پروژه چیز جدیدی نیست بلکه گوگل در آن کوشیده تمام پروژه‌های جاری خود را در یک پلتفرم جدید گرد آورد.

دسترسی به کارشناسان گوگل، آشنا شدن با شرکت‌های همکار و بهره‌گیری از ابزارهای بازاریابی و فروش که گوگل در اختیار دارد، از دیگر مزایای سرویس «شرکای گوگل» عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، Google Partners سه هدف اصلی را دنبال می‌کند که عبارتند از:

۱. ارتباط نزدیک‌تر شرکت‌ها با گوگل از طریق با خبر شدن از جدیدترین پژوهش‌ها و یافته‌های این شرکت، به‌روزرسانی محصولات و غیره.
۲. تایید اعتبار: شرکت‌هایی که نشان ویژه همکاری با گوگل را دریافت کنند، کسب و کار سالم و قابل اعتمادی دارند و مشتری‌ها نیز از آنها راضی هستند.

۳. رشد کسب و کار: این شرکت‌ها در Google Partner Search لیست می‌شوند و به طور مستقیم به مشتریان بالقوه ارتباط می‌یابند.

با این حال ممکن است گوگل بخواهد در لوای این طرح، امپراطوری خود را توسعه دهد.

این کار به وسیله شناسایی شرکت‌های خلاق و کارآمدی که فعلاً گمنام هستند ولی در آینده گوگل می‌تواند بر خرید آنها فکر کند، صورت می‌پذیرد.

 

دیپلماسی ظریف شبکه های اجتماعی . . .

این روزها داغ ترین مباحث مربوط به شبکه های اجتماعی در ایران اختصاص دارد به ایجاد صفحات برخی از وزرای کلیدی دولت تدبیر و امید. این دولتمردان جهاندیده ما قدرت رسانه های اجتماعی و  تکنولوژی های نوین ارتباطی را می دانند، با ظرفیت ها، قابلیت ها و مزیت های آن آشنا هستند و می دانند تهدیدها و معایب آن در برابر فرصت هایی که پیش روی ما می گذارد بسیار ناچیز است و از این فرصت برای دستیابی به اهداف خود و برقراری ارتباط با مردم استفاده می کنند.

گرچه پیش از این کسان دیگری از دولتمردان بودند که روزنامه نگاری شهروندی را در فضای مجازی تجربه کرده بودند اما شاید تاکنون کسی در قامت وزارت آن هم در وزارت امورخارجه یا وزارت نفت و یا حتی معاون اول رئیس جمهوری نداشتیم که شخصا به تولید محتوا در شبکه اجتماعی بپردازند. پیشگام این حرکت در شبکه های اجتماعی آقای دکتر ظریف است. او قدرت این رسانه ها را در دیپلماسی به خوبی می داند. از چند سال پیش اصطلاحاتی هم در این حوزه پدید آمد تحت عنوان دیپلماسی دو، دیپلماسی شبکه های اجتماعی، دیپلماسی فیس بوکی، دیپلماسی توییتری و... که همگی نشان می دهد شبکه های اجتماعی می تواند ابزار کارآمدی برای دیپلماسی باشد. اما چیزی که در ایران اکنون شاهد آن هستیم که در رسانه های جهان نیز به آن می پردازند دیپلماسی هوشمندانه و ظریف وزیر امور خارجه کشورمان است که به محض انتشار مطلبی از سوی وی، در اولین زمان موضوع خبری رسانه ها می شود.

فرصت ها و مزیت ها

این شبکه های اجتماعی فرصت ها و مزیت هایی دارد که می توان برخی از این مزیت ها را خصوصا برای مقامات و مسئولین این گونه برشمرد:

اطلاع رسانی مستقیم و بدون واسطه که عیناً نقل خودشان است. 

دیدگاه ها و اندیشه های آنها برای مردم تبیین می شود و مردم احساس صمیمت و دوستی و فاصله کمتری با آن مقام مسئول می کنند.

تعامل و اجتماع سازی که از فضاسازی در محیط شبکه های اجتماعی خصوصا در فیس بوک می شود، ایجاد همبستگی ملی را به دنبال خواهد داشت.

حضور دولت و دولتمردان ایرانی در شبکه های اجتماعی موجب می شود در یک فضایی که بیش از یک میلیارد نفر عضو آن هستند نقش سازمان ها و دولت کشورمان پر رنگ تر از قبل شود و کاربران ایرانی همانند سایر مردم جهان، دولت را از جنس خودشان بدانند که در آن فضا که امروزه حضور در آن از الزامات شده است.

اطلاع رسانی و پاسخگویی صادقانه و شفاف این افراد در شبکه های اجتماعی موجب می شود تا سایر دستگاه های مربوطه بدانند باید پاسخگوی مردم باشند.

اثرات و بازتاب مطالب منتشر شده در صفحه شخصی شبکه اجتماعی یک مقام عالی رتبه در جامعه بیشتر از رسانه های جمعی است.

معایب و تهدیدها

علی رغم این فرصت ها، البته معایب و تهدیدهایی هم وجود دارد که امری بدیهی است چرا که در زندگی روزمره ما نیز این تهدیدها وجود دارد و ممکن است در اینجا شکل آن فرق داشته باشد. در اینجا چند نمونه از معایب و تهدیدهای آن را می آوریم:

به هر حال در فضای مجازی همچون فضای فیزیکی ممکن است جرائمی اتفاق بیفتد. بنابراین در این فضا با برخی از ناهنجاری ها و یا به اصطلاح مصادیق مجرمانه مواجه هستیم.

کامنت ها و نظراتی که برخی از افراد در شبکه های اجتماعی می گذارند و بعضا با اسم و عکس مستعار می نویسند ممکن است توهین آمیز و دور از شان فرهنگ ایرانی- اسلامی ما باشد.

ساخت صفحات جعلی برای افراد خصوصا افراد مهم و معتبر یکی دیگر از مشکلات موجود فعلی است.

به واسطه فیلترینگ در این فضا دولت و دولتمردان و سازمان ها و مردم کشورمان کمتر حضور پیدا کردند.

در مطلبی از جعفر محمدی سردبیر سایت عصر ایران می خواندم که البته یک راهکار حقوقی به حساب می آید. او نوشته بود: یک قاعده حقوقی وجود دارد که می گوید: "اذن در شی ء ، اذن در لوازم آن است." یعنی اگر مثلاً یک باغبان به شما اجازه دهد که سیبی از درخت وسط باغ بچینید، در واقع ، به شما اجازه ورود به باغ را نیز داده است و نمی تواند بگوید "تو می توانی آن سیب را بچینی ولی حق ورود به باغ را نداری!". اینجا هم چنین است. نمی شود گفت که شما می توانید در فیس بوک صفحه داشته باشید ولی حق ندارید فیلترینگ را دور بزنید و وارد آن شوید! 

این خصلت اینترنت است که هم در آن مطالب خوب وجود دارد و هم زشت و ناپسند. پس فقط محدود به شبکه های اجتماعی نمی شود. اینکه از اساس یک رسانه اجتماعی مانند فیس بوک یا یوتیوپ یا توییتر فیلتر شود دردی را دوا نمی کند فقط کسانی که به صورت حرفه ای و تخصصی و علمی از این رسانه ها برای امور تجاری، اقتصادی، فرهنگی، هنری، بازاریابی و... استفاده می کنند را  بیشتر دچار مشکل می کند.

حضور دولتمردان کابینه تدبیر و امید و استقبال بسیار خوب اعضای شبکه اجتماعی از مطالب و نوشته های آنها اکنون در حال پدید آوردن دو فرهنگ در جامعه شبکه ای است. اول اینکه مردم در کامنت گذاری دقت بیشتری دارند و از شوخی های نابجا و الفاظ رکیک دوری می جویند که اگر این کار را هم نکنند از سوی شبکه وندان طرد می شوند و فرهنگ دوم که در پی این می تواند به وجود بیاید تحولی است که می تواند در فضای فیس بوک فارسی زبانان یافت و آن جدی گرفتن فضای اطلاع رسانی و فرهنگ جامعه شبکه ای است. سبک و روش دکتر ظریف یک کلاس درس است و با این اقدام به مدیر، کارمند و کاربر و... درس می دهد که چگونه می توان از فیس بوک و توییتر برای امور کاری و زندگی روزمره نیز به صورت بهینه استفاده کرد.

در همایش روز رسانه های اجتماعی که تیرماه امسال در تهران برگزار شد به این نکته اشاره کردم که امروزه دولت ها برای حضور سازمان های خود در رسانه های اجتماعی الزام ایجاد کرده و برای انجام این کار دستورالعمل نوشته اند. دولت ها از سازمان ها خواسته اند ارتباط خودشان با شهروندان و شبکه وندان را در رسانه های اجتماعی دنبال کنند و از رسانه های اجتماعی برای اطلاع رسانی، مشاوره، تعامل، پاسخگویی، جلب نظرات و مشارکت های مردمی در پیشبرد برنامه های سازمان استفاده کنند ولی ما هنوز در فیلتر بودن و رفع فیلتر آن سخن می گوییم.

فراموش نکنیم حضور مسئولین در فیس بوک بدون مردم بی معنی است. بگذارید فیلترینگ شبکه های اجتماعی برداشته شود ببینید لایک های دولتمردان چندین برابر هم خواهد شد. این راهی است که دولت مردمی تر هم باقی خواهد ماند. فرصتی بدهید که ایرانیان و فارسی زبانان در فیس بوک و توییتر تمرین دموکراسی کنند و این تحریم خودساخته داخلی را برداریم و اجازه دهیم فرهنگ استفاده صحیح و بهینه آن در جامعه و سازمان ها تسری پیدا کند.

امروزه حق نشر مطلب و پاسخگو بودن سازمان ها و مسئولین در شبکه های اجتماعی جزیی از حقوق شهروندی شده است. بگذاریم مردم ایران خصوصا کسانی که علاقه به نوشتن در فضای مجازی دارند ولی ابزار دور زدن فیلترینگ را ندارند فرصت رساندن پیام صلح طلبی ایرانیان را به جهانیان داشته باشند. آن هم از نوع دیپلماسی ظریف شبکه های اجتماعی.

 منبع :‌ کاوشگران روابط عمومی-  دکتر حسین امامی