فوت و فن های عکاسی در سفر . . .

با عکس هایی که در طول سفر ثبت می کنید نه تنها می خواهید مکان ها و مناظر زیبا را به تصویر بکشید، بلکه احساسات خود در رابطه با آن مکان ها را نیز می خواهید به بیننده منتقل کنید. یک عکاس خوب سفر کسی است که از خانه یا محل کار خود عکاسی و شکار لحظه ها را آغاز کند. به این ترتیب می توانید در طول سفر عکس های زیبایی ثبت کنید.
1.پيش از سفر تحقيق كنيد :
پیش از آنکه به محل موردنظر خود سفر کنید حتما در مورد آن تحقیق و مکان های دیدنی و منظره های زیبای آن را پیدا کنید. حتی اگر می توانید در مورد فرهنگ مردم منطقه نیز اطلاعاتی کسب کنید. به عکس راهنمای سفر آن شهر یا منطقه نگاه کنید و از قبل تعیین کنید کدام بخش آن برای ثبت مناسب است. شاید برایتان عجیب باشد، اما دانستن و آگاهی داشتن در مورد همه مسایل مربوط به شهر، سیستم حمل و نقل آن، فرهنگ مردم، مناطق گردشگری، قوانین و عرف آن جامعه و ... در عکاسی تاثیر شگرفی دارند. شما با داشتن اطلاعات کامل می توانید با نگاهی متفاوت از   دیدنی ها عکس بگیرید.

2.چك ليست تهيه نماييد :‌
هر عکاسی باید فهرست یادآوری از وسایل موردنیاز خود در طول سفر داشته باشد. توجه داشته باشید که همه وسایلتان به روز باشند تا در سفر با مشکلی روبه رو نشوید

 3.از کلیشه پرهیز کنید   سعی نکنید از همان زاویه ای که در کتاب های راهنما یا وب سایت های مسافرت دیده اید عکاسی کنید. زاویه ای را انتخاب کنید که خاص خود شما باشد. نگاهی متفاوت به مکان مورد نظر داشته باشید. تکرار کلیشه های موجود جذابیت عکس های شما را از بین می برد.
4.عكاسي از زندگي محلي :‌
زندگی محلی مردم در شهرها یا کشورهای دیگر در کنار مناظر و بافت شهری متفاوت زیبایی های خاصی هستند که می توانید در قاب دوربین آنها را ثبت کنید. با آشنایی با محلی ها و مردم منطقه و آگاهی از زندگی روزانه آنها، شاید حتی بتوانید تصاویر ماندگارتری ثبت کنید. این گونه عکس ها بیشتر از زیبایی، ماندگاری دارند.
 5.خود را سوژه کنید :
 به عنوان یک عکاس شاید متوجه شوید عکس های بسیار کمی از خود جلوی دوربین دارید. برای این منظور، از همسفرهای خود بخواهید تا از شما عکس بگیرند. برای اینکه عکس های دلخواه داشته باشید، می توانید به او ایده بدهید و برایش تعیین کنید از چه زاویه و با چه تنظیماتی از شما عکاسی کند.
 6.پرتره بگیرید:
 با احترام به محلی ها و آگاهی داشتن در مورد فرهنگ، قوانین و اعتقادات آنها از آنها اجازه بگیرید و عکس های پرتره از آنها ثبت کنید. با این کار می توانید زیبایی و تفاوت مردمی که هیچ شناختی روی آنها ندارید را به خوبی به تصویر بکشید. برای ثبت پرتره می توانید محل زندگی آنها را نیز در گوشه ای از کادر بگنجانید. به همین منظور، نباید روی صورت و گردن سوژه زوم کنید. کمی عقب تر کادر ببندید تا مناظر اطراف هم ثبت شوند. برای این منظور می توانید از لنزهای واید استفاده کنید. 
7.سوژه ها را شکار کنید :
 با لنزهای بزرگ و لنز زوم می توانید از فاصله دور از انسان ها عکاسی کنید، بدون اینکه خودشان بدانند. اینکه سوژه پوز خاصی نداشته باشد حالت طبیعی تری به عکس می بخشد. برای این منظور باید همیشه هوشمندانه و با نگاه تیزبین به اطراف نگاه کنید. سعی کنید لحظه ها و موقعیت هایی را شکار کنید که نشان دهنده فرهنگ و سنت مردم منطقه است.
8.به دنبال جزئیات باشید :
با نزدیک شدن می توانید رنگ و زیورآلاتی را در رنگ های متنوع ببینید که نشان دهنده فرهنگ منطقه است. این مساله فقط در مورد انسان ها نیست. بافت ساختمان ها نیز گویای سبک معماری آنها است. با این کار علاوه بر ثبت عکس های منحصر به فرد، می توانید زیبایی ها را به شکلی متفاوت به تصویر بکشید. برای این منظور باید از حالت ماکرو یا لنز تله‌فوتو استفاده کنید. 
9.داستان تعریف کنید :
 با گرفتن چندین عکس پشت سر هم از یک منطقه می توانید داستان زندگی محلی مردم را تعریف کنید؛ چگونه لباس می پوشند، چگونه کار م یکنند، کجا زندگی و کجا استراحت می کنند. یک تم مشخص برای عکس های خود تعیین کنید تا داستانی گویا داشته باشد. می توانید در یک روز از صبح که از خواب بیدار می شوید تا هنگام خواب در شب عکاسی کنید و داستان های خود را به تصویر بکشید.
10.زیاد عکس بگیرید :
 هر چه قدر می توانید زیاد عکس بگیرید. هر چه قدر هم عکس بگیرید باز هم کم است. شاید این تنها فرصتی است که شما به شهر یا کشور موردنظر سفر کرده اید پس باید تا می توانید عکس های زیادی در مورد آن ثبت کنید. باید خاطرات خود را ثبت کنید. نه تنها به عکسهای خوب که به ثبت خاطره های عالی فکر کنید. با فیلم هم می توانید خاطره های خود را حفظ کنید اما عکس زیبایی بیشتر و حال و هوای دیگری هم دارد. در ضمن، کمتر از فیلم فضا اشغال می کند.

 منبع:bartarinha.ir  

مهارتهاي مورد نياز براي استخدام يك مدير روابط عمومي . . .

  مهارت های مورد نیاز برای استخدام یک مدیر روابط عمومی در سازمان های خارج از کشور، بسته به نوع آن شرکت متفاوت است. اما برخی از مهارت ها در اغلب آگهی های استخدام وجود دارند که در این یادداشت به این مهارت ها اشاره می شود. این مهارت ها عبارتند از:

1.        تسلط کامل به زبان انگلیسی

2.       درک مفاهیم رسانه های تصویری، صوتی و چاپی

3.      حداقل سه سال سابقه کار در آژانس های روابط عمومی

4.       توانمندی در نگارش (با دو سبک: سنتی برای مطبوعات و مدرن برای کانال های رسانه های اجتماعی

5.      مهارت و توانایی نفوذ در رسانه های معتبر

6.       تجربه مديريت مالي

7.     مهارتهاي خدمات مشتري

8.      توانايي طراحي ،‌سازماندهي و نظارت بر كار زيردستان

9.       داشتن گواهینامه رانندگی جهت مراجعت با اتومبیل شخصی

10.     تجربه کار با شبکه های اجتماعی (فیسبوک، تویتتر و یوتیوب)

همچنین یک مدیر روابط عمومی بایستی خودکار، منضبط، پرشور، فعالیت تیمی، متعهد و شوخ طبع باشد. این موارد در اکثر آگهی های استخدامی مدیران روابط عمومی وجود دارد. آیا ما نیز در ایران چنین ملاک هایی را برای استخدام داریم؟

منبع : وبلاگ هنر هشتم    

پانزده دشمن قسم خورده روابط عمومي . . .

 1. تنبلی کارکنان روابط عمومی 

   روابط عمومی واحدی است در ارتباط مستقیم با مدیریت ارشد و عالی و کارکنان سازمان، دستگاههای فرادستی و ناظر بر سازمان، دستگاهها و مجموعه های همکار، مراکز طرف قرار داد، ذی نفعان، شرکای اجتماعی و مشتریان سازمان، رسانه های جمعی و کلیه افراد حقیقی و حقوقی که به نحوی با آن سازمان ارتباط پیدا می کنند. بدین ترتیب کار کردن در روابط عمومی انرژی و تحرک بالایی را می طلبد و محدودیت زمانی و ساعت اداری نمی شناسد. با این وجود بعضی مدیران و کارکنان در واحدهای روابط عمومی به ویژه در بخش دولتی هستند که توان و تحرک لازم برای این جایگاه را ندارند. اینها نخستین مانع کار روابط عمومی به شمار می آیند.

2. عدم رضایت شغلی کارکنان روابط عمومی

نارضایتی در مدیران و کارکنان روابط عمومی عامل باز دارنده دوم است. نارضایتی از دستمزد، بی عدالتی در تخصیص جایگاههای شغلی ، بی توجهی مدیریت عالی سازمان به روابط عمومی، کمبود اعتبارات و سنگ اندازی ادارت مالی و پشتیبانی در خرید ملزومات و ابزار کار روابط عمومی، به نتیجه نرسیدن فعالیتها و تلاشهای قبلی کارکنان این واحد در امور تبلیغات، اطلاع رسانی، ارتباطات ، انتشارات و ... ، نزول دادن جایگاه روابط عمومی در حد کارهای یدی و غیر تخصصی، عدم همکاری واحدهای فنی و مدیران میانی با روابط عمومی، نا آشنایی مدیر روابط عمومی با فرایندهای آن، محدود کردن روابط عمومی به کارهای یکنواخت و تکراری مانند برگزاری مناسبتهای سالانه، فقدان تمایز میان کارکنان ماهر و ساعی و کارکنان بی مهارت و تنبل و مواردی از این دست، رضایت شغلی را در کارکنان این بخش به حداقل ممکن می رساند و کارمند ناراضی هرگز درست کار نخواهد کرد.

3. بی مهارتی کارکنان روابط عمومی سومین دشمن هم خانگی است!

بسیار مشاهده می شود که کارکنان روابط عمومی با مهارتهای مورد نیاز این بخش مانند سخنوری، مدیریت جلسه، مجری گری، نگارش متن، تهیه خبر و گزارش، ویراستاری، عکاسی، فیلمبرداری، مصاحبه، چاپ و نشر، غرفه گردانی، استفاده از اینترنت، کارکردن با نرم افزار های رایانه ای اداری و هنری، برقراری ارتباط مثبت با مشتریان و مراجعان، طراحی پرسشنامه و ... بیگانه هستند. بخشی به دلیل نداشتن تحصیلات مرتبط، قسمتی ناشی از ضعف آموزش عالی روابط عمومی و مهمتر از آنها به علت درگیر نشدن با امور اجرایی حوزه روابط عمومی. متاسفانه در کشور ما بسیار مشاهده می شود که عده ای از دانش آموختگان روابط عمومی ، علوم اجتماعی، روزنامه نگاری و رشته های همسان، نه علاقه ای به ارتباطات اجتماعی و رسانه ای دارند، نه مهارت دندانگیری در این زمینه ها کسب کرده اند و نه حاضرند خود را درگیر کار کنند تا در عمل چیزی بیاموزند. در نتیجه به غیر از یدک کشیدن عنوان رشته تحصیلی شان ، ارتباط و اتصالی با دانش روابط عمومی و امور اجرایی آن ندارند و به این ترتیب حتی با گذشت سالها از حضور ایشان در روابط عمومی، ناتوانی در کار و بی مهارتی ایشان همچنان باقی و برون ده کاری شان بسیار ناچیز است.

4. ضعف حس حضور و ارتباط اجتماعی در کارکنان روابط عمومی

افراد منزوی، ضد اجتماع (آنتی سوشیال)، خود کم بین و بی حوصله در نقطه مقابل ارتباط قرار دارند. اینها دشمن ارتباط هستند و وای به حال یک واحد روابط عمومی که مدیر یا کارمندی اینچنین داشته باشد.

5. رقابت نا سالم کارکنان روابط عمومی

مانند هر حوزه کاری دیگر در روابط عمومی نیز رقابت ناسالم کارکنان که در قالب عدم همکاری در کار گروهی، تخریب شخصیت کارکنان ماهر، پرکار و خلاق، پنهان کردن سوابق و اطلاعات از مکاران و ... بروز می کند که نهایتا با مسموم کردن فضا و از بین بردن انگیزه کار، به ویژه در سایه غفلت مدیر روابط عمومی، این مجموعه را به زمین خواهد زد.

6. عدم شناخت مقدماتی کارکنان روابط عمومی نسبت به خط مشی، اهداف و برنامه های سازمان

بعضا دیده می شود مدیر و کارکنان روابط عمومی در کار خود مهارت کامل یا نسبی دارند اما به دلیل نا آشنایی با اهداف و برنامه های کلان سازمان و فرایندهای حوزه های فنی و تخصصی دستگاه مربوطه، قادر به انعکاس مناسب عملکرد مجموعه سازمانی، پاسخگویی به مطالبات مشتریان و شرکای سازمان و فضا سازی و اطلاع رسانی مناسب در راستای اهداف سازمانی نمی باشند.

7. کمبود اعتبارات تخصیص یافته به روابط عمومی روابط عمومی

برای انتشار اخبار و اطلاعات و ارتباط با جامعه هدف، ناگزیر از کاربرد ابزار ارتباطی است و آنجا که جامعه هدف بزرگ یا پراکنده باشد، چاره ای جز استفاده از وسایل ارتباط جمعی نخواهد داشت و البته این وسایل، از جلسه سخنرانی گرفته تا همایش، ارسال پیامک، چاپ رپورتاژ آگهی در جراید، نصب تابلو و بیل بورد، تهیه بروشور، مجله و کتاب، راه اندازی و به روز رسانی وب سایت، تولید و پخش آگهی و برنامه رادیویی، تلویزیونی و یا سینمایی، استفاده از پست و خبرنامه الکترونیک و برگزاری مسابقات و جشنواره ها، با تخصیص اعتبارات مالی کافی جامه عمل خواهند پوشید. به علاوه ابزار کار روزمره روابط عمومی به خصوص با پیشرفت فناوری در سالهای اخیر، اعتبارات خاص خود را می طلبد. بدین ترتیب کمبود اعتبارات به معنای فلج شدن روابط عمومی خواهد بود.

8. تداخل وظایف روابط عمومی با سایر مشاغل و حوزه ها در سازمان

مسئولیت دفتر مدیر ارشد یا عالی سازمان، فعالیتهای خدماتی و پشتیبانی سازمان، فرایندهای واحدهای بسیج و رفاه کارکنان، برنامه های آموزشی و ورزشی کارکنان و ... معمولا با امور روابط عمومی همپوشانی و تداخل پیدا می کنند و گاه این امر چنان شدت می یابد که فرایندهای اصلی روابط عمومی به حاشیه رانده می شود و اعتبارات روابط عمومی صرف حوزه های دیگر می گردد. به عنوان نمونه در تعدادی از دستگاهها و دوایر دولتی، بخش روابط عمومی به اداره برگزاری مناسبتها تبدیل شده و فرایندهای اصلی روابط عمومی یعنی تحقیق و افکار سنجی، ارتباطات داخلی و بین المللی، انتشارت و تبلیغات سازمانی متوقف یا کمرنگ شده اند.

9. ترس از حضور اجتماعی

تمایل به نا شناخته ماندن و باز خواست نشدن در جامعه و نظام اداری در برخی مدیران دستگاهها چنان بالا است که نه تنها انتظاری از روابط عمومی دستگاه خود ندارند بلکه برای حفظ آرامش و مورد توجه و ممیزی قرار نگرفتن سازمان و عملکردشان، هر پیشنهاد کاری و فرایند اجرایی روابط عمومی خودشان را در نطفه خفه می سازند.

10. جهل نسبت به روابط عمومی

عدم اطلاع از مقولاتی چون قدرت رسانه، مزایای فضا سازی در جامعه، اهمیت اقناع افکار عمومی، لزوم همراه کردن شرکای اجتماعی، فواید کار گروهی درون و برون بخشی، ارتباط سازنده با کارکنان، شناخت محیط کسب و کار و بازیگران حاضر در آن، برقراری تعاملات بین المللی و امثال اینها در مدیریت سازمان سرانجام روابط عمومی را به تنبلخانه ای تبدیل می کند که انگیزه و برنامه ای برای کار در آن یافت نخواهد شد. در این زمینه انتصاب مدیران نا آشنا به روابط عمومی، جهل مرکبی است که تا ابد الدهر این حوزه را متوقف نگاه خواهد داشت.

11. تفکرات انحصار گرا و مشارکت ناپذیر

خود رایی و قائل نبودن حق انتخاب و اظهار نظر برای دیگران اعم ازشرکا، کارکنان و مشتریان، اعتقاد به تمرکز قوا و سیاستها، باور نداشتن به تعامل با سایر بازیگران صحنه کار و تجارت و مخالفت با خرد جمعی و کار گروهی اگر در سطوح مدیریتی یک سازمان جای بگیرد، فلسفه وجودی ارتباط عمومی را از بین می برد و نیازی به حضور روابط عمومی احساس نخواهد شد.

12. سابقه ضعیف روابط عمومی در اذهان مدیران ، کارکنان و مشتریان سازمان

سابقه ضعیف قبلی روابط عمومی در یک سازمان تا مدتها بر عملکرد آن سایه خواهد انداخت و حرکتهای جدیدش را تحت الشعاع قرار داده باعث جدی گرفته نشدن این تلاشها از جانب ادارات و گروههای همکار، مدیران سازمان و تامین کنندگان بودجه و صادر کنندگان مجوز فعالیتهای روابط عمومی می شود. 13. ضعف فناوری اطلاعات و ارتباطات و آلات و ابزار آن در سازمان در دسترس نبودن سامانه های ارتباطی مناسب از پست و تلفن داخلی و مستقیم گرفته تا تلفن همراه، اتصال به اینترنت پر سرعت، پست الکترونیک، رایانه با تجهیزات جانبی از قبیل حافظه های قابل حمل، گوشی و بلندگو، سی دی درایو، سی دی رایتر، اسکنر و چاپگر، برنامه های نرم افزاری مورد نیاز، دوربین عکاسی و فیلم برداری، کارت تلویزیون، مانیتورهای بزرگ نمایشی، وسایل و مبلمان نمایشگاهی، ضبط صوت خبرنگاری، همه و همه به یک نتیجه می رسند : روابط عمومی بدون ابزار کار و متعاقب آن، روابط عمومی بیکار. شاید عجیب به نظر برسد اما خریداری نشدن ابزار کار روابط عمومی به دلیل تنگ نظری و نا آگاهی عده ای از مسئولان و یا کمبود اعتبارات و نیز مسدود کردن دسترسی کارکنان این بخش به اینترنت، حافظه های رایانه ای قابل حمل، سی دی و دی وی دی درایو و غیره به دلایل دیگر چنان شایع است که در حد یک مانع اساسی در عملکرد ادارت روابط عمومی کشور بروز کرده است.

14. سیاست سازمانی حرکت با چراغ خاموش

برخی مدیران با ادعای سیاست حرکت با چراغ خاموش ، روابط عمومی را از هر فعالیت،اطلاع رسانی و فضا سازی باز می دارند. هر چند اصل این سیاست در برنامه های نظامی، امنیتی، فناوریهای فوق پیشرفته و طرحهای خاص که احتمال مقاومت در برابر آنها وجود دارد، قابل قبول است، اما در بسیاری موارد سرانجام معلوم می شود که نه تنها چراغها بلکه موتور هم خاموش بوده ! و مدیران ناتوان و بی برنامه در لوای سیاست مذکور، بی تحرکی و بی برنامگی خود را پوشش داده و البته روابط عمومی را هم از کار انداخته اند.

15. پادو انگاشتن روابط عمومی

متاسفانه سطح پایین آگاهی و تلقی بعضی مدیران از دانش و هنر روابط عمومی باعث شده که ایشان واحد و کارکنان روابط عمومی را پادو و گماشته خود یا سازمان بدانند. در چنین حالتی کارشناسان روابط عمومی به جای برنامه ریزی برای تبلیغات، اطلاع رسانی، توجیه افکار عمومی، کسب نظر مشتریان، تولید و انتشار اخبار، تسهیل تعاملات بین بخشی، ساماندهی انتشارات سازمانی و ... یا بالای درخت و دیوار مشغول نصب بنر و پارچه نوشته هستند و یا بن غذا و برگه شرکت در مسابقه درون سازمانی را میان کارکنان توزیع می کنند!

منبع :‌ وبلاگ هنر هشتم  

نحوه نگارش رزومه . . .

 شیوه های متفاوتی برای نگارش رزومه متداول و مرسوم است و هر کس با توجه به خواست  و سلیقه و هدفی که از نگارش رزومه دارد ، شیوه خاصی را بر می گزیند . اما به طور کلی اصول و سرفصل بندی عمومی رزومه ها به شرح زیر است :
  1- جزئیات شخصی(Personal Details)
  اغلب رزومه ها با این بخش آغاز می شوند . آن چه می بایست در این بخش ذکر شود شامل نام ، آدرس ، شماره تلفن ، آدرس پست الکترونیک و تاریخ تولد است.
2- پروفایل شخصی(Personal Profile)
 وارد کردن پروفایل در رزومه امری سلیقه ای است و ضروری محسوب نمی شود . آن چه در پروفایل به نگارش در می آید ، تصویری کلی و گویا از شما است که به طور جزئی تر در سایر بخش های رزومه ذکر می شود.
 3-تحصیلات و توانایی های علمی(Education and Qualifications)
  این بخش شامل تمام سوابق تحصیلی و علمی شما ، از دیپلم دبیرستان و نام دبیرستان گرفته تا آخرین مدرک تحصیلی ، رشته ها و گرایش ها و زمان بندی هر دوره ی تحصیلی خواهد بود. به یاد داشته باشید که حتماً ذکر کنید در حال حاضر مشغول گذراندن چه دوره ای هستید . سایر دوره های علمی – کابردی که در کنار تحصیل آکادمیک گذرانده اید را هم حتماً بنویسید.
 4-سوابق شغلی (Skills and Work Experiences)
  در این بخش باید کل سوابق شغلی شما ، اعم از تمام وقت یا پاره وقت ، با ذکر نام و تلفن یا آدرس محل کار ، به اضافه تاریخ و دوره اشتغال فهرست شود.
5-انتشارات و مقالات(Publications) 
فهرست کتب و مقالاتی که منتشر کرده و یا در کنفرانس ها ارائه نموده اید به اضافه زمان انتشار را در این بخش بیاورید. اگر خلاصه مقالات را به رزومه ضمیمه نمایید بهتر است.
 6- سایر اطلاعات(Additional Information) 
نگارش این قسمت ضروری نیست ، اما چنان چه لازم دانستید توضیحی جانبی روی سوابق تحصیلی و شغلی خود بنویسید ، می توانید این بخش را اضافه نمایید.
7- علائق(Interests) 
فهرستی از علائق خود در زمینه های فوق برنامه مثل ورزش یا هنر را در این بخش بنویسید و احیاناً اگر سوابق حرفه ای در این زمینه ها دارید حتما ذکر کنید. 
 8-معرف ها(References)
 نام ، رتبه ، درجه تحصیلی ، آدرس یا تلفن و کلاً اطلاعات مربوط به معرفین خود ( که معمولا اساتید شما هستند ) را در این بخش بیاورید . این معرف ها می بایست همان معرفینی باشند که توصیه نامه های شما را تکمیل نموده اند.
* سایر توصیه ها
 - پیش از نگارش رزومه ، خوب در مورد سوابق تحصیلی و شغلی خود فکر کنید تا چیزی را از قلم نیاندازید . سعی کنید تا حد امکان ، مدارکی دال بر سوابقتان آماده و ترجمه کنید تا ضمیمه رزومه نمایید. 
- از دروغگویی یا بزرگنمایی جداً پرهیز کنید ، ممکن است برایتان دردسر ساز شود! 
- بهتر است رزومه را در ۲ روی یک کاغذ A4 تنظیم نمایید .
 -  بهترین حجم رزومه در همین حد است .