به گفته دکتر «حمید نطقی» پدر روابط عمومی نوین ایران با فرا رسیدن دوران علمی مدیریت، دیگر باید روابط عمومی را نه به عنوان هنر مردم‌داری و یا مقداری تکنیک بلکه به عنوان مجموعه‌ای از هنر و تکنیک و بالاتر از همه، فلسفه‌ای استوار بررسی کرد. کاربرد روابط عمومی در ابعاد مختلف و ظرفیت بالای این دانش برای ارایه خدمت و کمک به انسان‌ها در رسیدن به اهداف انسانی به عنوان یک رسالت اصلی، به مرور شاخه‌های مختلفی از روابط عمومی را مطرح کرده است، به طوری که «رکس هارلو» از اندیشمندان علم روابط عمومی در سال 1976 پس از بررسی 472 تعریف مربوط به روابط عمومی مشخصه‌هایی را برای روابط عمومی عنوان کرد که در اجلاس 1978کنگره جهانی انجمن بین‌المللی روابط عمومی در مکزیکو تحت عنوان «توافق مکزیکن» به تصویب می‌رسد. در این توافق بر ویژگی‌های زیر برای روابط عمومی تاکید می‌شود: